Annsleisdag

Vaknar, klokka er halv fem om morgonen. Er ikkje lenger trøytt. Er svolten, må stå opp, ete.

Mat, tv-spel, Trygdekontoret på fjernsyn. Halvhjerta dupping. So er det på tide å reise på arbeid.

Jobbar greit, men dett etterkvart meir og meir av lasset. Sluttar tidleg, ingen vits i å drage timar om ein ikkje kan konsentrere seg. Køyrer heim, søvn tas igjen. Det hjalp.

Besta hadde hatt 95-års bursdag i dag. Ho er borte no, men vi minnest ho med glede. Mamma er i Trondheim, ho treng gravstellvikar. Det vert meg, fyrstereisgut. Nye roser medbringast, plasserast, danderast. Fuglane kvittrar, dette var jo takknemlig arbeid. Finværet bidrar til godfølelsen.

Ein bil kjem til gravplassen. Det er jo søskenbarn Silvia, med sine kjæraste. Pratast, minnest, smilast og inviterast, på besøk.

Marius (sjetteklassing) polerer macheten Linda og lærer ordklasser.
Iselin les lekser om Frans og dei vanskelege omvendttala.
Sebastian monterer sykkel i lag med Silvia.
Hans Jørgen fortel om den fagre Romsdalen.

Og eg? Eg berre nyt det. Trivast, kaffedrikkast og kakespisast.