Ein av sju sortar (og det blir med det)

I dag var dagen komen då eg skulle til besta for å bake den, i mine auge i allefall, viktigaste julekaka. Nemlig sirupsnippar. Ddt blir rett og slett ikkje skikkelig jul utan. Dette har vanlegvis blitt gjort av besta på eiga hand, men no tek ho til å merke alderen, so det blir vansklegare å vansklegare å få til det ho gjorde før. Men for å vere 88 år tykkjer eg allikevel det er ei sprek mormor eg har. Sirupsnippar må ein altså ha, so eg fekk det føre meg at eg skulle bake. Geleida av mesteren på området.

Dette er altså besta, her er ho i full gang med å dele mandlar.

Deigen laga eg i kvelden før, fordi den skal kvile over natta for å bli avkjølt. Medan mamma tok på seg ansvaret for å skolde og flå mandlane. Sjølv om desse mandlane vistnok var litt rebelske, fekk ho flådd dei og alt var klart til bakinga neste dag.

Eg var som vanleg seint ute, skulle vere hos besta klokka eitt, kom dit fyrst klokka to. Nok om det, besta er ei tolmodig sjel, so ho tok det med fatning. No var altså sanningens time komen, eg skulle bake mi første leiv med snippar. Eg klaska ein klump med deig i plata og tok til å kjevle det beste eg viste, dette gjekk på sett og vis bra. Problemet var at deiga blei for klissete og eg hadde nytta for lite mjøl, so det blei nokon misforma kaker som havna på steikjebrettet.

Ein nøgd læresvein med kjevla i hand.

Klok av skade brukte eg rikeleg med mjøl og snudde på leiva eit par gongar og la på nytt mjøl, samt at eg brukte litt mindre krefter på kjevla so leiva ikkje blei slett so syltynn. Denne gongen vart det lettare å skilje kakene frå plata. Når denne sanninga var innsett gjekk det meir som ein leik å få kakene klar for omnen. Men før dei kom dit var det besta som med stødig hand la på mandlane som vi brukte som pynt. Etter nokre minutt i omnen på rundt 190grader var kakene ferdige. Nokre vart nesten brende, medan andre hadde den fine gyllenbrune fargen som det er meininga dei skal ha, men smaken var heldigvis jamt over god.

Her ser dykk utsikta åt ein sirupsnippkakebakar. Kjevle, "bølgepizzahjul"(bakelsspore for fagfolket), bestas heimelaga mal/linjal og ei leiv med oppkutta kaker.

På tampen vil eg rette ei takk til besta for godt lag og god opplæring. Dette er noko eg kan anbefale til andre, å ta seg litt tid ein dag dersom ein kan, og tilbringe den med besteforeldre. Kanskje gjere ein aktivitet slik som denne, det var i allefall kjekt for meg, og det trur eg besta tykte og.

Praktkaka, laga av siste leiven med deig. Skal nyttast som juletrepynt av besta i år.

Og no, slik at du og kan få moglegheita til å lage deg særs gode kaker til jul, kjem oppskrifta vi nytta. Denne var saksa frå eit vekeblad, so det er ingen familiehemligheiter som blir offentleggjort her, men eg kan love at dei er betre enn kjøpesnippar, meget mykje betre.

Oppskrift på Sirupsnippar:

1,5 dl mjølk
200 g sukker
200 g sirup
150 g smør
1,5 ts ingefær
1/4 ts pepar
1 ts natron
ca. 500 g kveitemjøl
skåldede mandlar til pynt

Lat mjølk, smør, sukker og sirup smelte saman, pass på å røre undervegs. Lat det koke opp so vidt før du tek det av varmen. Tilsett pepar, ingefær og natron og rør det godt inn. Hell dette over i ein bakebolle og sikt mjølet i. La deiga stå kjølig til neste dag.

Kjevle deiga ut i eit passeleg tjukt lag, pass på at det ikkje vert for tynt, då er det lett for å rive hol i kakene. Bruk ein bakelsspore (som eit lite pizzahjul med bølgjemønster) til å skjere dei i snippar. Her løner det seg å bruke ein linjal og skjere linjene med omtrent 3-4 cm mellomrom, bruk det du tykkjer passar best. Fyrst skjer du paralelle linjer, so eit nytt sett med paralelle linjer i omtrent 120 - 130 graders vinkel på dei første linjene. Pynt med delt mandel i midten.

Snippane steikast so gyllenbrune ved ca 190 grader i omnen.

Læremeister og læresvein takkar for merksemda og ynskjer lykke til med julebaksten.